در چنین شرایطی، سیاستگذاران ناچارند بیش از گذشته بر مدیریت مصرف تمرکز کنند. طرحهایی مانند اتصال کارت بانکی به کارت سوخت یا تخصیص سهمیه بر اساس کد ملی، تلاشهایی برای هدفمندتر کردن توزیع سوخت و کاهش مصرف غیرضروری محسوب میشود.
با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان داده است که موفقیت این سیاستها تنها به ابزارهای فنی محدود نمیشود و نیازمند هماهنگی نهادی، زیرساختهای اجرایی و پذیرش اجتماعی است. در نهایت، مدیریت پایدار مصرف سوخت بدون اصلاح الگوی مصرف و افزایش بهرهوری انرژی دشوار خواهد بود.
وی افزود: اگر به تولید داخل متکی باشیم، با فرض اینکه نمیتوانیم واردات داشته باشیم میشود سوخت را مدیریت کرد؟ این واقعیت میدانی ماست و در چهارچوب این موضوع، شماری از راهکارها ارائه میشود که راهکارهایی مؤثر هستند.
وزیر نفت با اشاره به آمادگی برای اجرای راهکار ارتباط کارت بانکی با کارت سوخت تصریح کرد: زیرساختهای اجرای کارت بانکی آماده بوده و نیازمند همکاری وزارت امور اقتصادی و دارایی است که تاکنون اتفاق مؤثری دراینباره رخ نداده و نیازمند پیگیری است.
پاکنژاد گفت: راهکارهای دیگری هم برای مدیریت سوخت در حال انجام است. وظیفه وزارت نفت تولید، تأمین، انتقال و توزیع سوخت است، اما برای رهایی از مشکل تأمین سوخت نیازمند همراهی مردم هستیم، اکنون نمیتوان تنها قیمتهایی را برای سوخت مطرح کرد، زیرا شرایط اقتصادی و اجتماعی پاسخگو نیست و البته مشکل را هم حل نمیکند.
وی بیان کرد: راهکارهایی نظیر اینکه بهازای هر کد ملی سوخت تخصیص داده شود مطلوب است؛ زیرا عدالت اجتماعی رعایت میشود. البته نمیدانم زیرساخت چنین طرحی چه زمانی آماده میشود. اگر الگوی کالابرگ برای ارائه سوخت پاسخگوست، باید برای جلوگیری از رویارویی با این مشکل در آینده، همین الگو را جمعبندی کنیم.
وزیر نفت گفت: بنده فقط طرح مسئله کردم؛ برای مدیریت مصرف سوخت نیازمند همفکری هستیم، پیشنهادهایی هم ارائه دادهایم که در کارگروه بررسی شده است.
پاکنژاد تصریح کرد: زمانی که یک پالایشگاه هدف حمله قرار میگیرد، فرایندی برای تعیین خسارت داریم. برای تشخیص تجهیزات سالم و قابل اصلاح باید آواربرداری و بررسیهای مهندسی انجام شود. همکارانم در شرکتهای ملی نفت و گاز ایران در زمینه آواربرداری پیشرفت ۸۰درصدی داشتهاند.
