تصمیم گروه صنایع پتروشیمی خلیج‌فارس برای برگزاری پنجمین دوره رویداد «پتروفن» در پهنه جغرافیایی هشت منطقه علمی و صنعتی کشور، نشانه‌ای معنادار از بازنگری هوشمندانه

نفت امروز / تصمیم گروه صنایع پتروشیمی خلیج‌فارس برای برگزاری پنجمین دوره رویداد «پتروفن» در پهنه جغرافیایی هشت منطقه علمی و صنعتی کشور، نشانه‌ای معنادار از بازنگری هوشمندانه در سازوکارهای پیوند میان صنعت و دانشگاه است. این چرخش راهبردی، از تمرکزگرایی سنتی رویدادهای تخصصی در پایتخت فاصله گرفته و به سمت شبکه فراگیر ملی حرکت می‌کند؛ رویکردی که می‌توان آن را پاسخی واقع‌بینانه به اقتضائات زیست‌بوم نوآوری و چالش‌های اقتصادی شرکت‌های دانش‌بنیان دانست.

به گزارش آژانس خبری نفت امروز ، در سال‌های گذشته، همایش‌ها و نمایشگاه‌های فناوری عمدتاً در تهران یا محدود به مناطق پیرامونی قطب‌های تولید برگزار می‌شد. این الگو گرچه ویترینی پرطمطراق پیش چشم مدیران به نمایش می‌گذاشت، اما عملاً دسترسی شرکت‌های نوپا، هسته‌های فناور مستقر در پارک‌های علم و فناوری استانی و نخبگان بومی را دشوار می‌ساخت؛ به‌ویژه در شرایطی که هزینه‌های اقامت، تردد و حضور در رویدادهای متمرکز به مانعی جدی برای کارآفرینان جوان تبدیل شده است. تقسیم نقشه علمی کشور به هشت هاب منطقه‌ای با محوریت پارک‌های علم و فناوری استان‌هایی چون بوشهر، خوزستان، فارس، خراسان رضوی، اصفهان، آذربایجان شرقی، کرمانشاه و تهران، سازوکار دسترسی به فرصت‌ها را عادلانه‌تر کرده و هزینه مبادله دانش را به حداقل می‌رساند.

از منظر زنجیره ارزش، انتخاب استان‌های بوشهر و خوزستان به عنوان هاب‌های مستقل، دارای وزن و پیام تحلیلی روشنی است. استان بوشهر با دارا بودن تاسیسات زیرساختی عظیم پارس جنوبی و مجتمع‌های مادر پتروشیمی، قلب تپنده عملیات و مصرف‌کننده اصلی قطعات پیچیده، تجهیزات دوار و کاتالیست‌های راهبردی است. استقرار مستقیم پایگاه‌های غربالگری پتروفن در این دو قطب اصلی صنعت، موجب اتصال مستقیم مسأله‌های عملیاتی اتاق‌های کنترل با پاسخ‌های تیم‌های فناور خواهد شد؛ به این معنا که رویداد از حالت بازاریابی نمادین به حل میدانی چالش‌های خط تولید تبدیل می‌شود.

سوی دیگر این معادله، ارتقای عمق ساخت داخل و تاب‌آوری صنعت پتروشیمی در شرایط تحریم و نوسانات اقتصادی است. صنعت پتروشیمی ایران دیگر تنها نیازمند کپی‌سازی قطعات اولیه نیست، بلکه ورود به تولید مواد شیمیایی پیشرفته، بازیافت پساب‌های صنعتی، بهینه‌سازی مصرف انرژی و نوسازی توربین‌ها و کاتالیست‌های نسل نو را می‌طلبد. شناسایی و ارزیابی موشکافانه ظرفیت‌ها در استان‌های همجوار و ایجاد رقابت میان هسته‌های پژوهشی دانشگاهی، می‌تواند جریان پنهانی از توان بومی را که در سازوکارهای بوروکراتیک پایتخت دیده نمی‌شدند، به بدنه غول‌های پتروشیمی متصل سازد.

پتروفن ۱۴۰۵ با شکستن انحصار مرکزگرایی و گسیل ارزیابان و کارشناسان صنایع بزرگ به عمق استان‌ها، الگویی نوین از مسئولیت اجتماعی توسعه‌گرا و هم‌افزایی واقعی میان دولت، دانشگاه و صنعت را به تصویر کشیده است. تحقق نهایی اهداف این پویش در گرو آن است که پس از برگزاری جلسات همرسانی و انتخاب برگزیدگان، فرایند عقد قراردادهای تجاری و تضمین خرید محصولات در چارچوب سازوکارهای چابک و فارغ از بروکراسی‌های سنگین به سرانجام برسد تا این تمرکززدایی ساختاری به خلق ارزش افزوده پایدار در تراز مالی مجتمع‌های پتروشیمی تبدیل شود./ نفت امروز